In gesprek met kersvers erelid Ger Huynen
Ger Huynen heeft zich 19 jaar als bestuurslid voor onze verenging ingezet, en dus een goede reden om hem eens in het zonnetje te zetten! Ger speelde en speelt (gelukkig nog steeds) een hele belangrijke rol binnen onze vereniging. Niet alleen als langstzittend bestuurslid, maar ook zeker als verbinder en regelaar. Gebruik makend van zijn grote lokale netwerk regelde Ger op de achtergrond, samen met zijn gezin, een heleboel belangrijke zaken voor de harmonie. Opbouwen, transport, catering, locaties regelen, vervoer van instrumenten, hij draait zijn hand er niet voor om. We zijn hem dan ook ontzettend dankbaar voor zijn steun, ideeën en inzet en hebben hem heel graag als nieuw ere-lid van onze vereniging benoemd per april 2026.
Een mooie aanleiding om met hem terug te blikken op bijzondere harmonie momenten, hilarische anekdotes en onvergetelijke herinneringen.
Ger, laten we meteen beginnen met de belangrijkste vraag: wanneer heb je het hardst gelachen?
“Dat is eigenlijk bijna niet te kiezen,” lacht Ger. Het repetitieweekend naar Bitburg, samen carnaval vieren, de tentfeesten, en zelfs die ene keer dat ik tambour-maître mocht zijn… daar kan ik nog steeds om lachen.” Maar één gebeurtenis steekt er volgens hem met kop en schouders bovenuit. “We speelden een serenade bij Hoeve de Plei. Diegene voor wie de serenade bedoeld was vroeg mij heel serieus wat gebruikelijk was om de harmonie als bedankje aan te bieden. Zonder een spier te vertrekken zei ik: ‘Normaal gesproken krijgen de vijftig leden van de harmonie een driegangendiner aangeboden.’” Ger schiet opnieuw in de lach. “Je had zijn gezicht moeten zien! Die schrok zich werkelijk rot. Ik heb hem natuurlijk niet lang in onzekerheid gelaten, maar dat moment vergeet ik nooit meer.”
Welk instrument heeft volgens jou de mooiste klank binnen de harmonie?
Deze vraag hoeft Ger niet lang te overdenken. “De bastuba. Zonder twijfel.” Volgens hem zorgen juist die diepe tonen voor het echte harmoniegevoel. “Als Sven Willems daarop speelt, dat is voor mij de echte harmonieklank. Dat geeft fundament aan alles.”
Welke momenten hebben je het meest ontroerd?
Dan wordt Ger even serieus. “De begrafenis van mijn schoonvader, erelid Sjir Essers. Dat de harmonie daar speelde, vond ik ongelooflijk mooi en ontroerend.”
Ook een bezoek aan ere-lid Piet Cratsborn staat in zijn geheugen gegrift. “Dat was ongeveer een maand voor zijn overlijden. Ondanks alles wist Piet nog precies wie ik was. Dat heeft indruk gemaakt.”
Maar ook het afscheidsetentje met Ron Dalemans en “zijn” jeugdorkest staat Ger nog goed voor de geest. Ger was altijd nauw betrokken bij het jeugdorkest en werd ook uitgenodigd voor het etentje. De jeugdleden hadden inmiddels allemaal de overstap gemaakt naar het “grote” orkest, en het afscheid van Ron betekende ook een officieel afscheid van het jeugdorkest. Ger zegt glimlachend “die avond zijn er boven de pizza’s veel tranen gevallen tijdens afscheid speeches en mooie verhalen”. Het was een prachtige avond waarbij ook Ger regelmatig naar zijn zakdoek moest grijpen.
Maar de mooiste emoties ervaart hij misschien wel na concerten. “Wanneer mensen na afloop naar je toekomen en vertellen hoe geweldig ze het vonden, dan doet dat echt iets met je. Dat zijn momenten waarop je beseft hoe bijzonder deze vereniging eigenlijk is.”
Wat is jouw favoriete muziekstuk?
Deze keer komt het antwoord sneller dan een trompetsolo.“‘Böhmischer Traum’. Altijd.” Ger glimlacht. “Dat stuk blijft prachtig. Of ik het nu hoor of gespeeld zie worden, het verveelt nooit.”
Wat is je mooiste herinnering aan de harmonie?
“Dat is misschien wel de moeilijkste vraag van allemaal.” Na even nadenken volgen de herinneringen elkaar in rap tempo op. “Het kampioenschap met de drumband in Brunssum natuurlijk. Maar vooral de busrit terug naar Mechelen. Dat was één groot feest.”
Ook de kermissen van vroeger roept hij met plezier terug. “Dan trok de harmonie samen met de schutterij van café naar café en weer terug. Muziek maken, lachen, een drankje drinken en samen feest vieren. Dat waren fantastische tijden.”
Tot slot: wat betekent Harmonie St. Cecilia voor jou?
Ger hoeft niet lang na te denken. “Vriendschap, muziek en saamhorigheid. Ik heb hier ontzettend veel mooie mensen leren kennen en prachtige herinneringen gemaakt. Het is gewoon een fantastische vereniging om deel van uit te maken.”
En dat, zo kunnen we gerust zeggen, is precies waarom Ger Huynen zijn benoeming tot erelid meer dan verdiend heeft. Gefeliciteerd, Ger en dankjewel voor je inzet en hulp!
